Terug naar overzicht

Onzekerheid is maar een raar gevoel. We hebben er allemaal wel eens last van terwijl het totaal overbodig is. Je handelt naar je kunnen en dat moet voldoende zijn!
Toch is het iets waar veel hondeneigenaren mee kampen, zeker wanneer de hond gedrag laat zien zoals uitvallen naar andere honden of overmatig blaffen. Wat moeten de mensen wel niet denken als je hond weer de hele buurt bij elkaar blaft of als hij compleet uit zijn dak gaat als je een andere hond passeert? Mensen die waarschijnlijk niet weten hoe jij je stinkende best doet om hier samen met je hond aan te werken. Ik ga je een geheimpje verklappen…

Een klein half jaar geleden kregen we onze Duitse Herder pup in huis. Een wel overwogen keuze waar we lange tijd over hebben nagedacht. We hadden alles tot in de puntjes voorbereid, de aanpassing van de tuin, huisregels etc. etc. En toch was ik onzeker…ik voelde een bepaalde druk, geheel door mijzelf opgelegd dat wel. Want dit moest goed gaan, ik mocht niet falen in de opvoeding, HALLO dat kan toch niet als Gedragstherapeute! Na lang zoeken ben ik gestart met een puppycursus, ik had een goede hondenschool gevonden waar ik achter de trainingswijze stond. Ik vond het namelijk belangrijk dat ik met onze pup ook tussen andere honden zou trainen. Na een aantal lessen merkte ik dat ik het maar lastig vond op de cursus. Nora, onze pup, vond tijdens de training alles leuk behalve mij, voergevoelig was ze totaal niet en ook met speeltjes kon ik haar niet overtuigen. Ik baalde, want ik zag wat er verkeerd ging maar omdat ik zo de druk voelde om het goed te doen liet ik mijn eigen kennis en inzicht op de achtergrond en probeerde mee te rollen in de les. Tot ik besloot dat dit echt niet werkte, dus gaf ik aan dat ik mijn eigen weg moest gaan. Wat een opluchting!

Al snel merkte ik verschil, ik kreeg makkelijker contact met Nora als ik met haar trainde en de druk en daarmee de onzekerheid verdween. Wat was dit fijn! Tuurlijk zijn er ook bij ons momenten dat het even niet helemaal loopt zoals ik graag zou zien. Maar het is een jonge hond, ik kijk dan waar het gedrag vandaan komt en ga daar mee aan de slag. Ze is nu bijna 8 maanden en een geweldige hond, lief voor de kinderen, een geweldige hond in huis, een kanjer om mee op pad te nemen.Die onzekerheid was dus totaal overbodig.

Er is zoveel te zien en te lezen over de opvoeding van je hond en daarbij is het ook nog eens een onderwerp waar hondeneigenaren ongevraagd heel veel “adviezen” over krijgen. Maar wanneer doe je het goed? In mijn ogen als jij en je hond gelukkig in je vel zitten. Als je hond fijn meedraait in je gezin, opvoeding is wat telt, niet hoeveel trucjes hij kent!
En laten we niet vergeten dat onze honden HONDEN zijn! Met een eigen wil, eigen karakter.

Dus merk jij dat je af en toe ook onzeker wordt m.b.t. de opvoeding van je hond, JE BENT NIET DE ENIGE, we hebben er allemaal wel eens last van, ook de professionals! Het is niet erg om af en toe een stapje terug te zetten om daarna weer passen vooruit te maken.
Kijk naar je hond, geniet van alle mooie momenten en loop je ergens tegenaan waar je zelf niet aan uit komt schakel dan gerust hulp in. Vaak zorgen kleine veranderingen al voor een wereld van verschil!